Trabzon Haber
Türkiye derin bir ahlaki krizin pençesinde. Artan skandallar, zulümler ve adaletsizlikler toplumun her kesiminde güvensizlik yaratıyor. Suskunluk, bu çürümeye ortak olmak anlamına geliyor.
GÜVENSİZLİK SARMALI
Toplumda insanlar birbirine güvenmekte zorlanıyor. Anne babalar çocuklarını komşularına emanet edemez hale geldi. Öğretmenler, hocalar, bürokratlar… Kime güvenileceği sorusu her geçen gün daha da büyüyor. Gücün imanı olmazsa, adaletin yüzü de olmuyor. Makam ve para her şeyin önüne geçmiş durumda. Dürüstlük “enayilik” olarak görülürken, zalime ses çıkarmak “provokasyon” olarak algılanıyor.
ÇÖKÜŞÜN SORUMLULARI
Bu ahlaki çöküşün sorumlusu sadece suça karışan kişiler değil. Suç, görmezden gelinince de büyüyor. İktidarın yıllardır süregelen “bizimkiler yaparsa susulur” anlayışı, yolsuzluğa göz yumması, adam kayırması ve liyakati yok sayması bu çöküşün zeminini hazırladı. Sonuç olarak, dinsiz bir din anlayışı, vicdansız bir adalet ve ruhsuz bir eğitim sistemi ortaya çıktı.
GELECEK NESİLLERE MİRAS
Çocuklara doğruyu, iyiliği ve adaleti öğretmek yerine, sadece “güçlüden yana olmayı” aşıladık. Bugün rezalet diye izlediğimiz haberler, aslında bir neslin sessiz çığlığı. Her sustuğumuzda, her “aman karışmayalım” dediğimizde, bu çığlık daha da büyüdü.
SİSTEMİN VEBALİ
Toplumun derinliklerinde büyüyen bu fesat, sadece bireysel ahlaksızlık değil, sistemin çarpıklığının bir sonucu. Bu sistemin en tepesindeki isimler, bunun vebalini taşımaktan kaçamaz. Yönetenin birinci sorumluluğu, sadece yol yapmak değil, o yolda yürüyen insanı da doğru tutmaktır.
VİCDAN MUHASEBESİ
Hangi cami minaresi, içine gizlenen zulmü örtebilir? Hangi hutbe, mazlumun ahını susturabilir? Türkiye’nin önce ahlakta, vicdanda ve adalette ayağa kalkması gerekiyor. Aksi takdirde inşa edilen binalar, içine gömdüğümüz sessiz çığlıkların mezar taşı olacak. Ülkenin geleceği için bu ahlaki krize karşı topyekün bir mücadele başlatmak zorundayız. Suskun kalmak, bu çürümeye ortak olmak demektir.
